Η ΕΤΑΙΡΙΑ

 Προφίλ

 Ιστορικό - Γεγονότα Σταθμοί

 Δραστηριότητες

 Εγκαταστάσεις

 Ανθρώπινο Δυναμικό

 Εταιρική Διακυβέρνηση

 Εσωτερικός Έλεγχος

 Οργανόγραμμα
 Στόχοι και Προοπτικές

 Θυγατρικές - Συνδεδεμένες  Εταιρίες

 Στοιχεία Κλάδου
 Προϊόντα - Πωλήσεις
 

ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ

 

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΕΠΕΝΔΥΤΩΝ

 Εξυπηρέτηση Μετόχων
 Στοιχεία Μετοχών
 Εταιρικές Ανακοινώσεις
 Ρυθμιζόμενες Πληροφορίες
 Οικονομικές Καταστάσεις
 

Επικοινωνία

 

 Αρχική Σελίδα

 

 

     
 

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΟΜΙΛΟ

 

 Στοιχεία Κλάδου

 

 Ο κλάδος των ιχθυοκαλλιεργειών αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους της Ελληνικής οικονομίας ο οποίος έχει σημαντικές προοπτικές περαιτέρω ισχυροποίησής του ακολουθώντας τη γενικότερη τάση που υπάρχει παγκοσμίως.

 Η ανάπτυξη που είχε ο κλάδος από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 μέχρι και το 2002, είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας σειράς προβλημάτων για τις ιχθυοκαλλιεργητικές μονάδες, τα οποία έχουν αρχίσει και περιορίζονται τα τελευταία χρόνια. Αίτια όλων αυτών των προβλημάτων ήταν κυρίως το γεγονός της μαζικής εισροής πολλών νέων επιχειρήσεων στον κλάδο, χωρίς όμως κάποιο ιδιαίτερο προγραμματισμό και στρατηγική, προκειμένου να επωφεληθούν από τις επιδοτήσεις και τις ευνοϊκές συνθήκες χρηματοδότησης, ή ακόμη και της πρακτικής των προμηθευτών γόνου και τροφών για παροχή εκτεταμένων πιστώσεων. Ωστόσο, παρά την αθρόα εισροή κεφαλαίων στο κλάδο, είτε από νέες επενδύσεις (επιχορηγούμενες σε μεγάλο βαθμό), είτε από την εισαγωγή μεγάλων εταιριών στο Χρηματιστήριο, δεν έγιναν οι απαραίτητες επενδύσεις για δημιουργία σταθερής υποδομής marketing και προώθησης πωλήσεων. Αποτέλεσμα της εισροής πολλών εταιριών στο κλάδο ήταν η υπερπαραγωγή και επομένως και η υπερπροσφορά προϊόντων, με αποτέλεσμα να μειωθούν οι τιμές και πολλές μονάδες να πωλούν τα προϊόντα τους κάτω του κόστους. Πολλές επιχειρήσεις, και κυρίως μικρομεσαίες, άρχισαν να αντιμετωπίζουν σοβαρά χρηματοοικονομικά προβλήματα, ορισμένες δε οδηγήθηκαν ακόμα και στην παύση των εργασιών τους. Προκειμένου να υπάρξει διέξοδος από την παραπάνω κατάσταση, εντάθηκε μια διαδικασία συγκέντρωσης της παραγωγής υπό τον έλεγχο των μεγάλων ομίλων του κλάδου, οι οποίοι επιδίωκαν είτε την απορρόφηση άλλων επιχειρήσεων είτε την συγχώνευση τους με άλλες εταιρείες του κλάδου, προκειμένου να επιτύχουν οικονομίες κλίμακας και να αποφύγουν έτσι την συμπίεση του περιθωρίου κέρδους.

 Συγκεκριμένα, για το πρόβλημα της χαμηλής τιμής πώλησης καταβλήθηκαν προσπάθειες εξορθολογισμού και προγραμματισμού της εγχώριας παραγωγής από την πλευρά των ιχθυοκαλλιεργητικών μονάδων, η οποία και μειώθηκε σχετικά. Πάντως η έλλειψη προγραμματισμού χαρακτηρίζει τις περισσότερες μονάδες ακόμα και σήμερα, με αποτέλεσμα να παράγονται και να διατίθενται στην αγορά μεγαλύτερες ποσότητες από αυτές που προβλέπονται βάσει των εκδοθεισών αδειών.

 Η τάση συγκέντρωσης του κλάδου αναμένεται ότι θα συνεχιστεί και τα επόμενα έτη, αναδεικνύοντας ισχυρά επιχειρηματικά σχήματα, ικανά να αντεπεξέλθουν στις απαιτήσεις της διεθνούς αγοράς και τις ανάγκες των καταναλωτών. Οι εταιρείες αυτές θα μπορούν να αξιοποιούν τις υφιστάμενες και νέες μεθόδους παραγωγής, διάθεσης και διανομής των προϊόντων με τρόπο αποτελεσματικό και αποδοτικό. Στο σημείο αυτό πρέπει να σημειωθεί ότι, ο κλάδος της ιχθυοκαλλιέργειας έχει την ιδιαιτερότητα ότι η παραγωγική διαδικασία διαρκεί πολλούς μήνες. Ως εκ τούτου, απαιτείται σωστός οικονομικός προγραμματισμός από την πλευρά των παραγωγών και αυξημένες ανάγκες κεφαλαίου κινήσεως, ώστε να είναι σε θέση να καλύψουν τις υποχρεώσεις τους μέχρι το προϊόν να είναι έτοιμο για πώληση.

 Το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι μεσαίου και μικρού μεγέθους επιχειρήσεις εστιάζεται στην έλλειψη κεφαλαίων για την πραγματοποίηση επενδύσεων σε μηχανολογικό εξοπλισμό, για την αναβάθμιση των παραγωγικών τους εγκαταστάσεων και την τυποποίηση των προϊόντων που παράγουν. Επιπλέον, αντιμετωπίζουν και δυσκολίες στην ανάπτυξη εκτεταμένου δικτύου διανομής, ενώ πολλές δεν έχουν απ΄ ευθείας πρόσβαση στις αγορές του εξωτερικού, γεγονός ιδιαίτερα σημαντικό καθώς ο κλάδος είναι κυρίως εξαγωγικός. Το γεγονός αυτό δημιουργεί μεγάλο πλεονέκτημα στις εμπορικές επιχειρήσεις και στους μεγάλους ομίλους του κλάδου, που αναλαμβάνουν τη διανομή των προϊόντων των μικρών μονάδων, καθώς διαθέτουν ισχυρή διαπραγματευτική δύναμη έναντι των παραγωγών και διαμορφώνουν ανάλογη

τιμολογιακή πολιτική.

 Σε αντίθεση με τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι μεγάλου μεγέθους μονάδες και οι όμιλοι διαθέτουν αναπτυγμένα δίκτυα διανομής, τόσο στην εγχώρια αγορά όσο και στο εξωτερικό, ενώ πολλές αναλαμβάνουν εκτός από την διανομή και διάθεση των δικών τους προϊόντων, την εμπορία των προϊόντων και άλλων μονάδων. Επιπλέον, η πλειονότητά τους είναι καθετοποιημένες μονάδες, οι οποίες ασχολούνται έκτος από την πάχυνση ψαριών και με την παραγωγή γόνου, ενώ διαθέτουν και σύγχρονο μηχανολογικό εξοπλισμό, τον οποίο ανανεώνουν σε τακτά χρονικά διαστήματα, ώστε να ανταποκρίνονται καλύτερα στις απαιτήσεις και τα νέα δεδομένα που προκύπτουν στην αγορά.

 Περαιτέρω, μέχρι σήμερα ο κλάδος έχει δώσει μικρό δείγμα εφαρμογής μεθόδων μάρκετινγκ και προώθησης των προϊόντων, δεδομένου ότι η διαφημιστική προβολή των ελληνικών ψαριών ιχθυοκαλλιέργειας παραμένει ανεπαρκής, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Σαν αποτέλεσμα, η καλή ποιότητα των ελληνικών ψαριών ιχθυοκαλλιέργειας δεν έχει γνωστοποιηθεί ευρέως, ώστε οι καταναλωτές να τα προτιμούν σε σύγκριση με τα κατεψυγμένα, τα εισαγόμενα και τα νωπά ψάρια αλιείας.

 Όσον αφορά το επίπεδο διάθεσης, πρέπει να τονισθεί ο έντονος εξαγωγικός χαρακτήρας του κλάδου, με το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής να εξάγεται σε χώρες όπως η Ιταλία, η Ισπανία, η Γαλλία, η Αγγλία και η Πορτογαλία. Όσον αφορά τα δίκτυα διανομής, τα ψάρια ιχθυοκαλλιέργειας διατίθενται κυρίως μέσω χονδρεμπόρων, ενώ τα τελευταία χρόνια παρατηρείται σταδιακή αύξηση του μεριδίου διακίνησης των προϊόντων αυτών μέσω των super markets.

 Σημαντικοί παράγοντες για την περαιτέρω ανάπτυξη του κλάδου αποτελούν η δημιουργία ειδικού χωροταξικού σχεδιασμού, προκειμένου να βελτιωθεί η άναρχη χωροταξική δόμηση που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια, και η δημιουργία νέου θεσμικού πλαισίου για τις ελληνικές υδατοκαλλιέργειες. Επιπλέον, μια λύση για την αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών προβλημάτων που δημιουργούνται εξαιτίας των ιχθυοκαλλιεργειών, είναι η ανάπτυξη εγκαταστάσεων ανοιχτής θαλάσσης. Η υδατοκαλλιέργειες στην ανοιχτή θάλασσα έχουν αρκετά πλεονεκτήματα, μερικά από τα οποία είναι τα εξής: νερά με χαμηλότερη συγκέντρωση ρύπων, λιγότερες ασθένειες για τα ψάρια και δυνατότητα μεγαλύτερης μετακίνησής τους μέσα στα κλουβιά, αποφυγή της υψηλής συγκέντρωσης αζώτου και φωσφόρου που παρατηρείται κοντά στις παράκτιες ιχθυοκαλλιεργητικές μονάδες.

 Όσον αφορά τον κλάδο συνολικά, προκειμένου να διατηρήσουν οι θαλάσσιες ιχθυοκαλλιέργειες το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα τους, θα πρέπει να παράγουν προϊόντα τα οποία καλύπτουν τις συνεχώς αυξανόμενες απαιτήσεις των καταναλωτών και τα διατροφικά τους πρότυπα για καλύτερης ποιότητας και υγιεινά προϊόντα. Ισχυρή προτεραιότητα της παραγωγικής διαδικασίας είναι η αύξηση της προστιθέμενης αξίας των προϊόντων αυτών, ενώ απαραίτητη θεωρείται η διεύρυνση των υπαρχουσών αγορών και η εξεύρεση νέων.

 Ειδικότερα, στις παρούσες συνθήκες ανάπτυξης του κλάδου, όχι μόνο σε εθνικό επίπεδο αλλά και σε επίπεδο Μεσογειακών χωρών γενικότερα, παρατηρούνται ορισμένες αδυναμίες. Τέτοιες αδυναμίες θεωρούνται ο εντεινόμενος ανταγωνισμός μεταξύ των παραγωγών χωρών, η περιορισμένη ποικιλία παραγομένων προϊόντων τα οποία απευθύνονται σε σχετικά περιορισμένη αγορά (κυρίως σε χώρες της Μεσογειακής λεκάνης) κ.α. Ως ισχυρότερος ανταγωνιστής θεωρείται η Τουρκία, η οποία λόγω του χαμηλού κόστους παραγωγής έχει μια εντυπωσιακή αύξηση της παραγωγής της και σημαντικά χαμηλότερες τιμές πώλησης.

 Παράλληλα όμως οι επιχειρήσεις του κλάδου καλούνται να αντιμετωπίσουν προκλήσεις και να εκμεταλλευθούν ευκαιρίες, όπως ο προσδιορισμός νέων (διεθνών) αγορών, η αύξηση της κατανάλωσης με αξιοποίηση ενεργειών marketing, η επιδίωξη αυξημένης προστιθέμενης αξίας παράλληλα με τη μείωση του κόστους παραγωγής και, τέλος, η διεύρυνση των προσφερόμενων προϊόντων.

 Σύμφωνα με απόψεις επιχειρήσεων του κλάδου, η εγχώρια παραγωγή θα κινηθεί μεταξύ σταθερότητας και μικρής αύξησης κατά το 2007, ενώ προβλέπεται επιτάχυνση του αυξητικού ρυθμού (μέχρι 10%) για το 2008. Επιπλέον, αναμένεται να συνεχιστεί η συγκέντρωση των επιχειρήσεων και να διευρυνθεί ο έλεγχος των μεγάλων ομίλων του κλάδου. Εκτιμάται επίσης ότι, θα επιχειρηθεί μεγαλύτερη διείσδυση των ελληνικών επιχειρήσεων στις διεθνείς αγορές και ότι θα συνεχιστούν οι εξαγορές μονάδων ιχθυοκαλλιέργειας που εδρεύουν σε χώρες του εξωτερικού από τους μεγάλους ομίλους της χώρας μας, καθώς και η διεύρυνση δικτύων διανομής προκειμένου ο κλάδος συνολικά να αυξήσει τις εξαγωγικές επιδόσεις του. Τέλος, εκτιμάται ότι η ζήτηση για τα προϊόντα του κλάδου θα διατηρηθεί σε ικανοποιητικά επίπεδα, λόγω της στροφής των καταναλωτών σε πιο υγιεινό τρόπο διατροφής, της μείωσης των αποθεμάτων των αλιευμάτων και της καλής ποιότητας των ελληνικών ψαριών ιχθυοκαλλιέργειας.

 

 

 
 

 

_______________________________________________________________________

ΘΕΣΗ ΑΝΕΜΟΚΑΜΠΙ, ΤΚ 330 52 ΓΑΛΑΞΙΔΙ

Τηλ: 2265 041840, Φαξ:  2265 041197, Email: gmf-sa@gmf-sa.gr